Ga direct naar


Voedingswaardevermelding

Voedingswaardevermelding vaak niet nodig

Op 13 december 2016 is de plicht van voedingswaardevermelding in gegaan. Deze voedingswaardevermelding is alleen verplicht op voorverpakte producten. Er is echter een uitzondering!

Uitzondering voedingswaardevermelding

De uitzondering voor verplichte voedingswaardevermelding geldt voor ‘levensmiddelen, met inbegrip van ambachtelijke levensmiddelen, die rechtstreeks door de producent in kleine hoeveelheden wordt geleverd aan de eindverbruiker of aan de plaatselijke detailhandel die rechtstreeks aan de eindverbruiker levert’. Maar welke bedrijven of producten vallen nu precies onder deze uitzonderingsregel?

De NVWA maakt onderscheid tussen ambachtelijke producenten en industriële producenten. Ambachtelijke producenten leveren hoofdzakelijk direct aan de eindconsument, industriële bedrijven leveren hoofdzakelijk aan derden (andere bedrijven), waarbij de grens op 50% ligt. Ook bedrijven die een erkenning hebben vanwege levering aan derden (horeca, instellingen en collega-groentemannen) worden als industrieel beschouwd.

Alle door ambachtelijke bedrijven geproduceerde en verpakte levensmiddelen vallen onder de uitzondering. Dit geldt dus voor de voorverpakte levensmiddelen die de ambachtelijke producent in eigen filiaal verkoopt en voor voorverpakte levensmiddelen die de ambachtelijke producent aan derden levert.

Levert een ambachtelijk bedrijf geleidelijk aan steeds meer producten aan derden en de omzet richting derden wordt meer dan 50%, dan valt dit productiebedrijf onder industrieel. Dit geldt ook als er een erkenning wordt verkregen vanwege levering aan derden. Voorverpakte levensmiddelen die dan aan derden worden geleverd dienen wél van een voedingswaardevermelding moeten worden voorzien. De voorverpakte levensmiddelen die het bedrijf zelf rechtstreeks aan de consument blijft leveren hoeven niet van een voedingswaardevermelding te worden voorzien.

Wat is voedingswaarde?
De voedingswaarde geeft aan hoeveel energie en voedingsstoffen in het product zitten, zodat de consument dat voor de aankoop kan beoordelen. Aan zowel de volgorde als de inhoud van de voedingsstoffen in de declaratie zijn eisen gesteld. De verplichte onderdelen zijn achtereenvolgens:
- energetische waarde (in kJ en kcal per 100 gram product)
- de hoeveelheden (in gram per 100 gram product) van: vetten, verzadigde vetzuren, koolhydraten, waarvan suikers, eiwitten en zout.

Wel etikettering, geen voedingswaarde
De meeste verse producten in een zelfbedieningsmeubel van een AGF specialist worden als niet-voorverpakt beschouwd en hoeven om die reden niet volledig geëtiketteerd te worden en niet voorzien te worden van ingrediëntenlijst en voedingswaarde. Er gelden uitzonderingen: als de omloopsnelheid van de producten in de winkel laag is (langer dan 2 á 3 dagen in de winkel) of als de producten diepgevroren worden aangeboden moet het product moet wel volledig geëtiketteerd zijn, met uitzondering van de vermelding van voedingswaarde (in tegenstelling tot industriële producten waar deze er wel bij moet).

Hoe kom je aan de voedingswaarde van zelfgemaakte producten?
Ondanks dat de voedingswaarde in veel gevallen niet wettelijk verplicht is, kan toch het verzoek komen van afnemers om voedingswaarde van de producten te leveren. Voor producten die je zelf maakt is het soms lastig om zelf de voedingswaarde te berekenen.
Via nevo-online.rivm.nl heb je gratis toegang tot het Nederlandse Voedingsstoffenbestand (NEVO). Hierin staan voedingswaarden van vele producten vermeld.

Etikettering en allergenen
Klik voor meer informatie over allergenen en etiketteren hier