Wat was dat een hit zeg: Nederland kocht massaal dat kant-en-klare aardappeltje bij de groenteman. Maar de supermarkt begon dit idee al snel te kopiëren en daar ging ons onderscheidende aardappeltje. Sterker nog, de supermarkt heeft het nog wat grootser en professioneler opgepakt en nu is er geen groenteman meer die opkan tegen het gigantische assortiment kant-en-klare aardappelvarianten bij de grootgrutter.  

De laatste jaren zijn er meer van dit soort producten geweest, gestart bij de groenteman en vervolgens overgenomen door de grote jongens. Neem nou bijvoorbeeld de Bimi, deze supergezonde, gemakkelijk te bereiden nieuwe groente werd een aantal jaren terug vol trots door ADN gepresenteerd onder het motto: “voorlopig alleen te koop bij de groenteman”. Een geweldig initiatief, maar de uitvoering was een grote flop. Te weinig groentemannen pakten deze kans op onderscheiding aan. Ik hoorde reacties van collega’s die vertelden dat ze het product een paar keer in de winkel hadden gelegd maar het niet konden verkopen.  

Erg jammer, want wat denkt u dat een fabrikant van een A-merk doet als ze een nieuw product introduceren? Leggen ze het product ook een paar keer in de winkel om daarna te concluderen dat het niet loopt? Nee, ze zetten een complete marketingmachine aan de gang om hun noviteit aan de man te brengen. En dit heeft Appie ook met de Bimi gedaan. Tot voor kort stond er zelfs een sticker op de Bimi “exclusief bij AH”. Gelukkig heb ik in mijn strijd tegen de supermarkten deze hoogst irritante sticker kunnen laten verwijderen.

En nu is er het honingtomaatje. Een tomaatje met een uitzonderlijk lekkere smaak, uitgeroepen door de universiteit van Wageningen tot het lekkerste tomaatje van Nederland en op dit moment alleen te koop bij de groenteman. Bovendien hebben ze zelfs op de huishoudbeurs gestaan. Daar is dus niet alleen hun fantastische tomaatje gepromoot, maar dus ook tegelijkertijd gratis reclame gemaakt voor de groenteman. 

Maar bij navraag blijkt dat er op dit moment gemiddeld slechts één doosje tomaten per winkel per week wordt verkocht. En begin nou niet meteen weer te zeggen dat het honingtomaatje te duur is, maar laat uw klanten volop kennis maken en genieten van dit kleine wondertje. Het is overigens denk ik wel zo handig om ze per 250 gram te prijzen. Ik hoop echt dat u mij en uzelf helpt te overleven in deze jungle en nu eens minimaal vijf dozen per week probeert te verkopen zodat we met z’n allen zoveel afnemen dat de supermarkt er de komende jaren niet aan kan komen.  

Enzo, de groenteman die continu zoekt naar onderscheiding